Kanalizasyon suyu içme suyuna dönüşüyor: Namibya'da her gün 21 milyon litre işleniyor

Afrika'nın en kurak ülkelerinden biri olan Namibya, su kıtlığına karşı yürüttüğü mücadeleyle dikkat çekiyor. Başkent Windhoek'ta uygulanan sistem sayesinde, çoğu ülkede atık olarak değerlendirilen kanalizasyon suyu yeniden işlenerek kentin içme suyu şebekesine veriliyor.

Bu yöntem yeni de değil. Yaklaşık 60 yıldır kesintisiz olarak kullanılan tesis, kuraklık ve su kıtlığıyla boğuşan ülkeler için dünyada örnek bir model oluşturuyor.

KANALİZASYON SUYU 10 AŞAMADAN GEÇİRİLİYOR

Windhoek'taki Goreangab Su Geri Kazanım Tesisi, evlerden ve iş yerlerinden gelen atık suları ileri düzey arıtma işlemlerinden geçirerek yeniden kullanılabilir hale getiriyor.

Arıtma sürecinde su önce biyolojik işlemlerden geçiyor. Ardından filtreleme, aktif karbon ve dezenfeksiyon gibi farklı aşamalarla kirleticilerden ve hastalığa yol açabilecek mikroorganizmalardan arındırılıyor. Toplamda 10 ayrı aşamadan geçirilen su, tüm kontrol testlerinden başarılı bir şekilde çıkıyor.

• Biyolojik arıtma: Atık sudaki organik maddeler uzaklaştırılıyor
• Filtreleme: İnce katı partiküller süzülüyor
• Aktif karbon: Kimyasal kalıntılar ve kokular gideriliyor
• Dezenfeksiyon: Zararlı mikroorganizmalar etkisiz hale getiriliyor

Günde yaklaşık 21 milyon litre su işleme kapasitesine sahip tesis, arıtılmış suyu doğrudan şehrin içme suyu sistemine aktarıyor. Böylece yağışların yetersiz olduğu dönemlerde kentin yalnızca barajlara ve yer altı kaynaklarına bağımlı kalmasının önüne geçiliyor.

ŞEHRİN SU İHTİYACININ YÜZDE 20'Sİ KARŞILANIYOR

Windhoek yılda ortalama sadece 300 milimetre civarında yağış alıyor. Sınırlı su kaynakları nedeniyle kent yönetimi, 1968 yılında atık suların yeniden değerlendirilmesine yönelik sistemi hayata geçirdi. 2002 yılında modernize edilen tesis, bugün kentin içme suyu ihtiyacının yaklaşık yüzde 20'sini karşılıyor.

Arıtılan su, diğer kaynaklardan elde edilen temiz suyla karıştırılarak şebekeye veriliyor. Uzmanlar, çok aşamalı arıtma ve düzenli denetim sayesinde atık suyun güvenli bir şekilde içilebilir hale getirilebildiğini vurguluyor. Suyun kalitesi sürekli kontrol edilerek insan sağlığına herhangi bir risk oluşturmadığı doğrulanıyor.

Kuraklık tehdidinin giderek büyüdüğü bölgelerde, mevcut su kaynaklarının nasıl yeniden değerlendirilebileceğini gösteren bu sistem, geleceğin su yönetiminde önemli bir yol haritası sunuyor.