45 yıl aynı okulda çalıştı, her sabah kilometrelerce yürüdü

Bosna Hersek'in Jablanica kentindeki bir ilkokulda tam 45 yıl boyunca görev yapan Rada Savić, emekliliğe adım attı. Öğrenciler için yemek hazırlayan, okulun bakımını üstleyen ve işe her sabah kilometrelerce yürüyerek giden Savić için duygusal bir veda töreni düzenlendi.

Meslektaşları ve öğrenciler, yıllar boyunca okul için verdiği emeğe teşekkür etmek amacıyla bir araya geldi.

Çocukluğunun geçtiği okula geri döndü

Savić'in okulla bağı, çalışmaya başlamasından çok daha eskiye dayanıyor. Küçük bir kızken aynı okulda sekiz yıl eğitim görmüştü. 1981 yılında ise bu kez çalışan olarak okulun kapısından girdi.

Emekli olana kadar öğrencilerin ve öğretmenlerin günlük yaşamının vazgeçilmez bir parçası oldu. Okulun 106 yıllık tarihinde, hayatının toplam 53 yılı bu binayla iç içe geçti.

Ekmeği kendi elleriyle yoğurdu

Savić'in işe başladığı dönemde okulda yaklaşık 200 öğrenci bulunuyordu. Mutfakta üç vardiya halinde yemek hazırlanıyor; öğrencilere ev yemeklerinin yanında hamur işleri ve farklı lezzetler sunuluyordu.

• Ekmeği kendi elleriyle yoğurup pişiriyordu
• Bazen pazar akşamı okula gelip pazartesi sabahı için kahvaltılık hazırlıyordu
• Elektrik kesildiğinde yemekleri odun sobasında pişiriyordu

Özverili çalışmasının karşılığını gördüğünü belirten Savić, duygularını şu sözlerle ifade etti:

"Bana gösterdikleri ilgi benim için çok şey ifade ediyor. Okuldan geriye yalnızca güzel anılarım kaldı. İşimi her zaman ciddiye aldım ve koşullar ne olursa olsun geç kalmamaya çalıştım."

Her sabah 4 kilometre yürüdü

Savić'in fedakârlığı yalnızca mutfakla sınırlı değildi. Jablanica'nın yukarısındaki küçük bir köyde yaşayan Savić, her sabah yaklaşık dört kilometre yürüyerek işine gidiyordu. Çoğu zaman dik yokuşları ve kestirme yolları tercih ediyordu.

Güne ev işlerini yaparak ve inekleri sağarak başlayan Savić, ardından hava koşullarına aldırmadan yola çıkıyordu. Yağmur, kar ve zorlu kış şartları bile onu işinden alıkoymadı.

"Bazen sırılsıklam oluyor, ayakkabılarımı değiştirmek zorunda kalıyordum. Kışın da derin karların içinde yürüdüm. Hiç şikâyet etmedim. Belki de sürekli hareket halinde olmak ve neşeli ruh halimi korumak, 45 yıl boyunca hastalanmadan çalışmama yardımcı oldu" dedi.

Öğrenci sayısı 200'den 9'a düştü

Yıllar içinde okulun öğrenci sayısı giderek azaldı. 2006'da 58 öğrencinin eğitim gördüğü okulda Savić, zamanının yarısını mutfakta, diğer yarısını binanın bakımını yaparak geçiriyordu. Bugün okulda yalnızca dokuz öğrenci bulunuyor.

Buna rağmen Savić, öğrenci sayısı azalsa da onlar için özenle yemek hazırlamayı sürdürdü. Öğrencilerin en sevdiği lezzetler arasında şunlar yer alıyordu:

• Ev yapımı peynirli rulolar
• Çörekler ve donutlar
• Elle açtığı hamurla hazırladığı pizzalar

Emekli oldu ama çalışmaktan kopmadı

İki yıl daha çalışma imkânı olmasına rağmen Savić, emekli olmanın zamanının geldiğine karar verdi. Okuldaki meslektaşları onun bu kararını yeniden düşünmesini umduklarını söylüyor. Çünkü Savić yalnızca yaptığı işle değil, gülümsemesi ve her zaman yardıma hazır olmasıyla da okulda derin bir iz bıraktı.

Artık sabahları okul yolunu yürümek zorunda değil, ancak onu evde de yoğun bir yaşam bekliyor. Jablanica'daki aile çiftliğinde yapılacak pek çok iş var. Savić, ileride fırsat bulursa Zlatibor'daki otellerden birinde yemek yapma becerilerini de sergileyebilir.

45 yıl aynı okulda çalışan Rada Savić, emekliliğe adım atarken arkasında yalnızca yaptığı yemekleri değil, yıllar boyunca hayatına dokunduğu öğrencilerin ve meslektaşlarının unutamayacağı bir hikâye bıraktı.